Melding aan VCA: twijfels en bezorgdheden rond afstand & adoptie

Ontdek onze groepsbegeleidingen, en evenementen.

Het laatste nieuws en interessantste weetjes over de wereld van adoptie.

Ontdek onze webinars

Contacteer ons of spring binnen op Raas van Gaverestraat 67b in Gent.

In de bibliotheek van Steunpunt Adoptie vind je meer dan 700 adoptie- en/of opvoedingsgerelateerde boeken en films.

Ben je op zoek naar een zaal voor een vergadering, vorming of activiteit in Gent?

Met jouw hulp zetten we in op de zorg en begeleiding van adoptiebetrokkenen, in eerste instantie van (volwassen) geadopteerden.

24 nov
Interview

In de bonusaflevering van Onomkeerbaar Apart delen Karine, oma van een geadopteerde, en Valentine, zus van een geadopteerde, hun persoonlijke verhalen. Hun getuigenissen werpen een bijzonder licht op afstand en adoptie en laten zien hoe de beslissing rond een kind het leven van een hele familie raakt.

Welke rol speelde stilte of zwijgen in jullie ervaringen met afstand en adoptie?

Karine: Ik was in heel die situatie stil, verlegen zelfs om er over te praten, met wie dan ook.  Er was ook schaamte, omdat ik en de familie de situatie niet konden oplossen. De beslissing om haar te laten adopteren was door Sigrid genomen en was onherroepelijk. Soms duwde ik mijn ongemakkelijk gevoel weg om normaal te kunnen functioneren, op mijn werk en thuis.

Valentine: Doordat mama het pas zo laat in m'n leven verteld heeft aan mij, is er toch wat vertrouwen geschonden ... Je denkt iemand door en door te kennen, maar dan blijkt dat er nog een heel stuk leven voor jou verborgen werd gehouden. Niet alleen door mama, maar door de hele familie die hiervan ook op de hoogte was.

Plots zit je in een soort van "Twilight Zone" waarin niemand meer is wie je dacht dat ze waren ... Een vreemd gevoel - alsof je hele leven in een soort andere dimensie heeft afgespeeld.

Wat doet het, nu die stilte is doorbroken?

Valentine: Toen mama me vertelde over de adoptie en hoe alles was verlopen, was voor haar inderdaad de stilte doorbroken. Dit moet voor haar een grote opluchting geweest zijn.

Jammer genoeg was niet alle informatie die ze me gaf correct en bleven bepaalde potjes goed gedekt. De stilte is dan wel doorbroken, maar er hangt nog steeds een sluier over dit deel van haar leven. De gebroken stilte werd voor mij een zoektocht, met elke dag meer en meer vragen. Die soms tegenstrijdige info heeft natuurlijk wel littekens bij mij achtergelaten ...

Karine: Natuurlijk, doordat we haar hebben gevonden en nu contact hebben, is de grootste pijn verdwenen. Ook het contact met jullie vanuit Steunpunt Adoptie brengt enorm veel rust.

Jullie verhalen komen uit verschillende hoeken van de geboortefamilie. Wat herkennen jullie in elkaars ervaringen?

Valentine: De drang om het missende stukje uit je leven terug te hebben. Ook al heb je het nooit effectief gehad, het ontbreekt. Ik herken ook de machteloosheid, en die nood om elkaar te kennen - en dan bepaalde karaktertrekken in elkaar te herkennen.

Karine: Wat me opvalt bij Valentine is ook de gedrevenheid in de zoektocht: het opnieuw proberen, blijven zoeken. Zelfs als het tegenviel, hield ze de moed erin.

Wat zouden jullie graag aan een geadopteerde willen meegeven?

Karine: Ik zou zeggen: blijf zoeken. Laat je dagelijks leven er niet onder lijden, maar geef niet op. De kans bestaat dat het lukt, en hopelijk draait het uit op een mooi contact.

Valentine: Er zal waarschijnlijk meer dan één verhaallijn zijn: over de situatie, de reden … Neem de tijd die je nodig hebt, en laat je niet opjagen door anderen. Alle informatie samen sprokkelen en verwerken kan heel heftig zijn en is vergelijkbaar met een rouwproces. Zowel voor de geadopteerde als voor ons: oma, zus, de ‘figuranten’ in iemand anders verhaal, die machteloos aan de zijlijn stonden …

We staan hier nog steeds, aan de zijlijn, met een open en geduldig hart. Jij hebt nu de controle. Jij mag bepalen hoe wij in jóuw verhaal passen: hoe die relatie eruitziet, hoe vaak er contact kan zijn, of er af en toe een pauze moet ingelast worden. It's up to you. Laat je niet onder druk zetten.

Wat hopen jullie dat luisteraars meenemen uit jullie getuigenis?

Karine: Ikzelf en de familie hopen dat luisteraars die met een gelijkaardige situatie te maken krijgen - in hun familie of vriendenkring - die mensen gemotiveerd zouden helpen in hun zoektocht. Je kunt niet geloven wat familie en goede vrienden kunnen betekenen in de zoektocht.

Valentine: Ik hoop dat de luisteraars meenemen dat er veel levens betrokken zijn in een adoptieproces. Niet alleen die van de geboorteouders en de geadopteerde. Wij worden vaak onzichtbaar gemaakt, over het hoofd gezien of als onbelangrijk in het verhaal gevonden. Maar onze tranen zijn ook gevallen, ons hart mist ook een stukje. Elke dag vragen we ons af hoe ons leven had kunnen zijn ...

Beluister de bonusaflevering via Spotify of Soundcloud 

Gepost in: Interview

15 dec
Interview
In Witte zorg, zwart leed toont Ama Kissi, klinisch psycholoog en onderzoeker, waarom de mentale…
02 dec
Opinie
Met de regelmaat van de klok duikt het nieuws op dat er een baby in de vondelingenschuif is acht…
01 dec
Uitgelicht
Organiseer je als groep of vereniging van adoptiebetrokkenen een activiteit voor jouw leden? Tot…
24 nov
Interview
In de bonusaflevering van Onomkeerbaar Apart delen Karine, oma van een geadopteerde, en Valentin…
Update cookies preferences