'Man met': theaterstuk over kinderwens door de ogen van een kandidaat-adoptieouder

Eerder dit jaar stond theatermaker Berten Vanderbruggen op de planken met het theaterstuk 'Man met' - een stuk over zijn eigen kinderwens. We lieten Liesbeth, een kandidaat-adoptieouder, naar het stuk gaan kijken en vroegen haar achteraf hoe ze het ervaren had. Dit is haar verslag.

Samen met een vriendin mocht ik gaan kijken naar 'Man met...' van Berten Vanderbruggen.

Een vleugje cultuur in tijden van corona. Berten vertelt over zichzelf, hij is dan ook een kind van zijn tijd, een jonge dertiger die single is en homo. Berten neemt ons mee in zijn hoofd bij de vraag of hij zijn leven ziet met of zonder een kind, hoe dat kind er kan komen en hoe dat zou kunnen zijn. Hij wil alle opties open houden. Hij ontdekt al gauw dat in zijn situatie de opties beperkt zijn.

Het stuk start met de eerste ontmoeting met adoptie: de infosessies. "Nog nooit was ik in een zaal vol met zoveel verlangen.” Hij beschrijft op humoristische wijze hoe hij dit diep vanbinnen ervaart, hoe hij plots denkt zich te moeten gedragen, en eindigt met een liedje over hoe het allemaal aanvoelt als “een wedstrijd met op het einde een mooie prijs”.

Vervolgens komt Berten bij de voorbereidingscursus die hij moet volgen en formuleert hij antwoorden op de vragen tijdens het maatschappelijk onderzoek. Hij antwoordt en filosofeert in zijn volledig eigen stijl: met tekeningen, beeld, zang en dans. Je leven en levensstijl, je manier van zijn, je binnenkant wordt onder een vergrootglas gelegd. Dit brengt hij doorheen het toneelstuk ook letterlijk in beeld. Berten maakt kritische kanttekeningen en als het net iets te zwaar lijkt te worden, slaagt Berten er in om met humor, inkttekeningen of muziek het thema te verlichten. Hij vertelt hoe hij als vader zal zijn als zijn kind wil voetballen en vraagt zich af wat hij moet doen als het niet klikt tussen hem en zijn kind. De iets of wat vreemde vergelijking met een deoroll wordt gemaakt. Michelangelo en zijn werk in de Sixtijnse Kapel komt ook ter sprake, dat hij nu lijkt te begrijpen.

Berten neemt ons kort mee naar een gesprek bij de dienst Pleegzorg, maar algauw maakt hij de sprong naar draagmoederschap en hoe het kind in zijn hoofd ontwikkelt. Als iets ideaals, maar ook onbekends. Draagmoederschap komt ter sprake met een goede vriendin, tijdens het scrabblen. Daarvan krijgen we een mooi en intiem audiofragment te horen. Hoe het eindigt? Met een liedje en muziek.

Ik vond het een mooi toneelstuk. Als kandidaat-adoptieouder herkende ik sommige gedachten en gevoelens, andere dan weer niet. Berten nam ons vooral mee in zijn zoektocht naar zichzelf en het vraagstuk of hij wel of geen kind wil. De Belgische adoptieprocedure wil kandidaat-adoptieouders stimuleren tot (zelf)reflectie, wat duidelijk naar voren komt in 'Man met'.  Reflecteren over zaken waar mensen die (vlot) biologisch eigen kinderen krijgen doorgaans minder bij stilstaan. Er was tijdens het toneelstuk veel variatie voorzien, kritische gedachten en humor. Een aangenaam stuk om naar te kijken en luisteren.

Bedankt dat ik mocht gaan.

Liesbeth, kandidaat-adoptieouder

Gepost in: Verslag